|
|
Weekendje Limburg |
Eindelijk!! Het was zover!! Ons eerste tripje dit jaar… naar Limburg! Samen met Jan en Marion. We verbleven in een 8 persoonshuis genaamd ´de Lodewijckhoeve´ in Banholt. Otto en ik arriveerden vrijdag in de middag en zouden eigenlijk een rondje gaan fietsen maar uiteindelijk hebben we liggen pitten. Dat was nodig voor wat nog komen zou dit weekend! Jan en Marion arriveerden wat later op de avond en keken ook uit naar de fietstochten die we zouden maken. Zaterdag, 26 juni 2010 - Ardennentoer Op zaterdag stond er een lange rit van zo´n 170 km op het programma, eigenlijk de route van Mechelen Francorshamp Mechelen. Met het naar en van de route rijden, zouden we op 190 km uit komen. Het was warm maar dat mocht de pret niet drukken. Veel drinken was het advies en onderweg regelmatig stoppen om bij te tanken. Het ging erg goed. Ik was verrast, ondanks de weinige training dit jaar en het ´genieten van het goede leven´ kon ik aardig omhoog komen. Niet zo snel als afgelopen jaar maar toch. Ook Otto ging erg lekker! Samen met Jan stond ie elke keer rap op de top van de heuveltjes op Marion en mij te wachten. Marion genoot ook van het fietsen in Limburg. |
De route was prachtig! Geen enkel vlak stuk maar continu glooiend of pittig op en steil af. Helaas bleek men in België toch aan wegenonderhoud te doen, al lijkt dat soms anders… nadat we al diverse route omleidingen gehad hadden, was de onderste lus afgesloten. We moesten daardoor de route afsnijden en misten waarschijnlijk de Redoute. Daar waren we niet zo heel erg rouwig om. Het was al zwaar genoeg! |
Na dik 165 km en 2.609 hm waren we weer terug in ons huis waar we genoten van een zelf gefabriceerde pastamaaltijd. Jan de Knager deed zijn naam eer aan door alle pannen tot op de bodem te legen. Zondag, 27 juni 2010 - Limburgtoer Vandaag zouden we de route van de Amstel Gold Race rijden, 150 km met alle bekende Limburgse pukkels; Bemelerberg, Camerig, Eyserbosweg, Fromberg, Kruisberg, Keutenberg, Cauberg, Loorberg, Vaalserberg etc. Tegen alle verwachtingen in was het erg rustig op de weg. Natuurlijk kwamen we wel heel veel wielrenners tegen maar geen hele grote groepen. De rit van gisteren zat nog wel in de benen maar ook vandaag ging het weer erg goed. We reden allereerst het zuidelijke deel van de route omdat we in de Voerstreek verbleven. Bovenop het Drielandenpunt bij Vaals hielden we pauze. De heren gingen beiden aan de friet… Marion en ik besloten het ´gezond´ bij een energiereep te houden. Na de lunchbreak splitsten we ons op. Jan en Marion zouden een mooie weg terug naar het hotel rijden, Otto en ik reden verder de route af. Het zwaarste deel hadden we nog voor de boeg. Vlak voor de Kruisberg (of is het de Fromberg?) die in combinatie met de Eyserbosweg erg zwaar is, schakelde mijn voorderailleur niet meer naar het binnenste blad en die had ik toch echt nodig! We legden de ketting met de hand over en ik zou de rest van de route een souplesse training (ahum…) doen met uitzondering van de beklimmingen. De Keutenberg diende zich aan en al puffend, kreunend en steunend kwam ik boven. |
Normaal zijn er altijd wel meer wielrenners aan het ploeteren op deze berg maar dit keer waren Otto en ik de enige twee! En dat op een zeer mooie, warme, zonnige zondagmiddag in Limburg. Zelfs in Valkenburg was het rustig. Na de Cauberg was de rest van de route slechts nog glooiend. Otto had er zin in en gooide het tempo omhoog, ik volgde op mijn kleine versnellinkje. Ik was echt blij dat we weer in het huisje waren want de warmte in combinatie met de intensiteit was toch een aanslag op mijn lijf en vooral op mijn longen! Vandaag 151 km met 2.016 hm. Nadat we de auto´s ingepakt hadden, begonnen we aan de terugreis met twee mooie dagen in de benen. Voor herhaling vatbaar!! En dat gaan we dan ook zeker doen. MEER FOTO´S: album |