Zaterdag 20 augustus 2011 – Leyetocht Helvoirt en Drunen door Christy

Vandaag zou veel duidelijk worden; zijn we echt klaar voor Duchenne Heroes over 3 weken?
Samen met Coen Veer, die bij ons team ingedeeld is, starten we om half 10 in Helvoirt voor de 50 km lange versie van de Leyetocht. Het fietsfeest in Helvoirt begroette deelnemers uit alle streken van Brabant en daarbuiten. Deelnemers uit Utrecht, Gouda, Rotterdam, Oostenrijk, Honselersdijk en Nijmegen zagen af in de natuur die nu na een paar natte dagen bijzonder groen toonde. De zon zorgde voor de warmte en de zweetdruppels. Met 915 mountainbikers had de Leyetocht een fikse stijging in het aantal deelnemers ten opzichte van vorig jaar. Toen waren er 635 deelnemers.  

Otto en ik hadden de rit vorig jaar al gereden met Otto 1.0 en dat was een succes. Vooral de waterbak waar we doorheen moesten op een parcours voor paarden. Helaas zat deze waterbak er dit keer niet in.

Maar goed, we fietsten en we fietsten maar na zo´n 4 km hadden we nog geen onverhard pad gezien. Overigens ook geen mountainbikers om ons heen met uitzondering van 4 man die net als ons twijfelden of we wel goed gingen. Wat bleek? We waren het weg parcours van de zondag aan het volgen…

Terug dus! En opnieuw beginnen. Het eerste stuk was ook direct het meest smerige! Dwars door een diepe, glibberige, zachte smurrie van koeienpoep en pies… we waren gelijk goed ingewijd.

De route pijling was perfect. Een paar keer zag Coen een pijl naar links aan voor een pijl naar rechts terwijl Otto toch echt de goede kant op reed… en toen hadden we nog niet eens de Schrobbelaar op die we aan het eind kregen.

Lekkere snelle paden wisselden elkaar af met veel smalle en technische single tracks. Omhoog, omlaag, naar links, naar rechts. Kortom: erg leuk!

Maar het mooiste was toch wel weer Col de Gubbels; een gigantische puinhoop waar we 2 keer tegenop moesten klauteren! Maar niet nadat we onder een smal tunneltje door gegaan waren en door een waterbak moesten. YES! Toch een waterbak! Hier is ook een geweldige foto gemaakt, zie onder. Met dank aan Best Photo 4 You!

Na zo´n kleine 60 km waren we terug in Helvoirt, even snel een plas doen en de Camelbags bijvullen… op naar Drunen! Of beter gezegd: De Rustende Jager in Biezenmortel. Zo´n 6,5 km verderop. Naast restaurantje ook een van de startplaatsen van de vaste mountainbikeroute die door de Loonse en Drunense Duinen gaat. Die ronde zouden we nog 2 keer rijden.

Eerst even lunchen op het terras waar we gek werden van de wespen! Ongelofelijk hoeveel van die kleine irritante beestjes daar zaten. Na het broodje sprongen we weer op de bikes voor nog eens 50 km.

De route lag er fantastisch bij! Het was niet druk en we konden lekker door rijden. Na de eerste ronde besloot Otto het voor gezien te houden. Hij voelde zich niet fit. Hopelijk geen griep die er aan zit te komen! Coen en ik reden nog een rondje verder. Ik mocht op kop om mijn eigen tempo te kunnen rijden. Dat ging wel fijn. Na twee rondjes hadden we dik 115 km op de teller staan. Met de 6,5 km terug naar Helvoirt zouden we op een mooie kilometerstand uit komen!

Voldaan en maar een klein beetje moe, kwamen we weer aan bij de auto. 122 km in 6 uur en 20 minuutjes. Niet slecht! Het lijkt alsof we er klaar voor zijn…

´s Avonds sloeg de twijfel alleen een beetje toe… een dag biken had toch wel de nodige energie gevraagd; we waren echt heel erg moe! In september gaan we 7 dagen aan een stuk, maar wellicht rijden we dan op een iets andere manier en gaan we dan wat vroeger slapen. Dat zal wel moeten.

Gelukkig hebben we ook ruim op tijd voor Duchenne Heroes nog wat leermomenten gehad:
1. De Moozes broeken zijn prima voor lange ritten op de weg maar voor lange ritten op de mountainbiken is de zeem echt niet goed genoeg! Dus: andere broeken voor Duchenne Heroes!
2. Uuhm… eigenlijk was dat het enige leermoment…